بسم‌ الله الرحمن الرحيم

ملت آزاده و سربلند! هم‌ميهنان عزيز

اين بار نيز حضور پر قدرت و حماسه‌آميز شما بر مكر دشمنان غلبه كرد، و حجم سنگينِ جنگ‌ رواني دشمن براي بي‌رونق ساختن انتخابات را به حبابي پوچ و هرزه‌گرد، بدل ساخت. اينك جمهوري اسلامي با برگزاري حدود 30 انتخابات مردمي و آزاد در كمتر از 30 سال و در شرائط سخت و آسان، نشان داده است كه صادق‌ترين نظام مردمسالار در جهان جديد است، و بدينگونه است كه الگوهاي مادي، از دموكراسيهاي دين‌گريز تا استبدادهاي فردي و حزبي و صنفي، بتدريج در چشم هوشمندان جامعه‌ي جهاني، مورد سئوال و ترديد اساسي قرار خواهد گرفت.

در غوغاي آن همه ناسازگاريهاي جعلي و دروغين ميان جمهوريت و اسلاميت، اينك نظام مردمي و اسلاميِ شما، همه‌ي مدلهاي ضدّ ديني يا ضد مردمي را به چالش كشيده است.

با همت و هشياري شما يكبار ديگر همه‌ي ترفندهاي شيطاني، از صدور قطعنامه و تحريم انتخابات تا دعوت ناظران بيگانه به دخالت در حقوق و زندگي مردم، از سياه‌نمائي در خصوص مديريت كشور تا ترساندن مردم از خطر حمله‌ي دشمن، از تهمت سالم‌ نبودن انتخابات تا تلقين دلسردي و بي‌تفاوتي مردم، و بخصوص پيشگوئيهاي تبليغاتي و شيطاني درباره‌ي مشاركت نكردن جوانان،‌ همه و همه به سنگ خورد و درهم شكست.

ملّت شريف و مسئوليت‌شناس ايران، از زن و مرد، پير و جوان، شهري و روستائي، بار ديگر به نام خدا به ميدان آمدند تا مجلس شوراي اسلامي را به نمايندگان خود بسپرند و مجلسي آگاه، متدين، نخبه، ضد استكبار و مقتدر و دردشناس و مردم‌گرا براي چهار سال آينده فراهم آوردند.

اينجانب خاشعانه و با همه‌ي وجود خداوند حكيم و عزيز را سپاس ميگويم و از شما مردم بزرگوار عميقاً تشكر ميكنم كه به توفيق الهي و با عزم راسخ خود چنين صحنه‌ي باشكوهي را رقم زديد و اتحاد ملي را در پايان سالي كه به اين نام، ناميده شده به نمايش درآورديد. بويژه بايد از جوانان عزيز تشكر كنم كه برابر آمار، سهم بزرگي از اين مشاركت همگاني را بر دوش گرفتند و با اينكه حداقلِ سن انتخاب، سه سال ارتقاء يافت و چند ميليون نوجوان كمتر از هجده سال از شركت در انتخابات محروم شدند، ميليونها جوان زير 30 سال به سوي صندوقهاي رأي شتافتند و با حضور شور انگيز خود نشان دادند كه پسران و دختران نسل بعد، آماده‌ي تحويل گرفتن اين جمهوري مقدس ميباشند كه خونبهاي دهها هزار شهيد و محصول مبارزه سالهاي متمادي ملت ايران است. شما نشان داديد كه انقلاب اسلامي زنده است و با گذر زمان بالنده‌تر ميشود.

لازم ميدانم از همه‌ي جريانهاي سياسي كه با احساس مسئوليت در اين آزمون بزرگ شركت كرده‌اند، و نيز از مجريان و ناظران انتخابات كه با تلاش طاقت‌فرسا، بار اين مسئوليت قانوني را بر دوش كشيدند و با صداقت و امانت،‌ آراء مردم را صيانت نمودند، و از رسانه‌ي ملي كه با هنرمندي و ابتكار، فضاي حماسه وحضور را رونق بخشيد، و از متصديان نظم و امنيت كه آسايش ذهني مردم را تأمين كردند، و از ديگر رسانه‌ها كه به هر چه بهتر برگزار شدن انتخابات كمك كردند، و از نامزدهاي رأي آورده و يا رأي نياورده و سرانجام از نمايندگان مجلس هفتم كه دوره‌ي نمايندگي را در خدمت مردم گذرانيدند، صميمانه سپاسگزاري كنم.

اميد است با كمك و توفيق الهي و با توجهات حضرت بقية‌الله‌ ارواحنافداه مجلس هشتم با احساس بار مسئوليت ديني و انقلابي خود، به پيشرفت روزافزون كشور و عزت ملي و شادابتر كردن جمهوري اسلامي نائل گردد انشاءالله.

سيّدعلي خامنه‌اي
25/اسفند/1386

من رأی میدهم چون، می خواهم خودم برای خودم تصمیم بگیرم تا بیگانگان برایم حکم نکنند...

من رأی میدهم چون، می خواهم معنی دموکراسی را یاد بگیرم...

من رأی میدهم تا، از حق رأی و انتخاب خود استفاده کنم و با رأی به افراد صالح نگذارم کشور عزیزم به دست نا اهلان بیافتد...

من رأی میدهم چون، می خواهم ایرانی سربلند و آزاد داشته باشم...

من رأی میدهم چون، می خواهم بود خود را ثابت نمایم و با رأی خویش بر دل تاریخ پیوند بخورم و ماندگار شوم...

من رأی میدهم چون، می خواهم به آمریکا، انگلیس و اسرائیل بگویم ایستاده ایم تا پای جان پس ناراحت باش و آرام مگیر...

من رأی میدهم چون، وطنم را دوست دارم...

من رأی میدهم چون،......

هشتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی هم از راه رسید و باز تبلیغات کاندیداها شروع شد و اما اینبار شهر رنگین نشد و پوسترهای کاندیداها بر روی پیکر شهر نقش نبست تا کارگران شهرداری زحمتی کمتر از گذشته متحمل شوند و آنانرا که برای راه یافتن به خانه ملت باعث زحمتشان شده اند را با ناسزا دعا ننمایند! حال باید از خود پرسید وظیفه چیست؟ منظورم وظیفه کارکنان شهرداری نیست، منظورم وظیفه ما شهروندان است... وظیفه کسانی که رأی می آورند و آنهایی که رأی نمی آورند! اینهمه تبلیغات که هزینه ای سرسام آور را به کاندیداها تحمیل می نماید راستی برای رسیدن به چیست؟! آیا فقط تکیه بر صندلیهای سبز مجلس بهارستان هدف و غایت اصلی اینهمه هزینه و تکاپو است؟! یا هدفی بالاتر از آنچه که در ظاهر نمایان است مورد انتظار است؟ هدف از اینهمه صر و صدا و غوغا انتخابات است، آری برگزیدن افراد برتر که از دل مردم بیرون آمده اند توسط مردم یا به گفته غربی ها دموکراسی، لازم به توضیح می دانم که دموکراسی کلمه ای یونانی الاصل از دو کلمه دمو(به معنی مردم) و کراتوس(به معنی حکومت) گرفته است یعنی حکومت مردم بر مردم. اما انتخابات و این کلمه یونانی چه ربطی به هم دارد؟! انتخابات یا همان اعمال نظر مردم در امور کشور و اجازه دادن به ملتی جهت انتخاب و ساختن آینده و سرنوشت خویش به دست خود یکی از بارزترین و ملموس ترین مصادیق دموکراسی است. البته از دیدگاه غرب و آنان که با دید عناد و دشمنی بر ما می نگرند کشور عزیزمان (منظور حکومت حاکم و ملت شریف آن) را فاقد این فاکتور مهم دانسته و بیان اینکه در جمهوری اسللامی انتخابات معنایی ندارد و اصلاً اسلام را به گونه ای تفسیر کرده اند که احترام به افکار دیگران ادعایی پوچ  و واهی است و فقط زور در آن حرف اول و آخر را میزند. زبان به بدگویی و ناسزا می گشایند.

جالب است بدانید همانطور که از اسم رژیم حاکم بر ایران مشخص است (یعنی جمهوری اسلامی) دو رکن بسیار بالای جمهوریت که همان دموکراسی به زبان دیگر است و هم دینی بودن درآن لحاظ شده است. حال پرسش این است که آیا لفظ جمهوری با دموکراسی که فرق دارد معنی اجرایی آن نیز متفاوت است؟! یعنی ترجمه یک لغت به زبان دیگر باعث انحراف در نحوه اجرای دستور در قانون میشود؟!! در دیدی دیگر ما معتقدیم رژیمی اسلامی داریم که کتاب آسمانی را قرآن معرفی نموده است و جالب است بدانید که در همان قرآن که این رژیم بر پایه آن قانون اساسی خود را تدوین نموده است آمده که: "سرنوشت قومی تغییر نمی کند مگر به دست خودشان" پس اینکه بخواهیم رژیم حاکم بر ایران را زیر سوال ببریم جایی برای این عمل وجود ندارد زیرا نه در اسم ، نه در آرمانها و مهمتر از همه نه در عمل خلاف دموکراسی را ثابت نکرده است و با برگزاری انتخابات گوناگون از قبیل: ریاست جمهوری، مجلس خبرگان، مجلس شورای اسلامی، شوراهای شهر و روستا و... بر نام و شعار خود صحه گذاشته و مجالی برای خورده گیری باقی نگذاشته است. البته بر همه روشن است که دشمن هیچگاه سلاح خود را زمین نمی گذارد و در همه حال به مخالفت و کارشکنی به پا میخیزد. اما جای سوال دارد چرا عده ای که خود را به ظاهر روشنفکر و وطن پرست می دانند و خود را از صاحب نظران حزبی بزرگ دانسته با بیگانگان آنان که جز به منافع خود به هیچ چیز دیگر نمی اندیشند همنوا می شوند و انتخابات را تحریم می کنند. البته هنوز قصه ادامه دارد، با وجود اینکه انتخابات را قبول ندارند و خواهان ناظر بین المللی هستند باز هم بیکار نمی نشینند و برایش دست و پا میزنند.....................